امید پیشران کلان تمدنی و اجتماعی است

حجت الاسلام سجاد بیگی، کارشناس مذهبی در گفت وگو با ایکنا از چهارمحال وبختیاری با اشاره به جایگاه امید به آینده در مبانی اندیشه دینی، اظهار کرد: برای فهم جایگاه امید در اسلام، ابتدا باید آن را از تعریف های سطحی، انگیزشی و روان شناختی مدرن تفکیک کرد، در نگاه سکولار، امید صرفاً یک واکنش مکانیکی یا تکنیک ذهنی برای تسکین آلام است، اما در اندیشه توحیدی، امید (رجاء) روبنایی است که فونداسیون آن بر اصل توحید افعالی، ربوبیت الهی و حسن ظن به خداوند استوار است.

این کارشناس مذهبی گفت: انسان مؤمن، معتقد است عالم تصادفی خلق نشده و رها شده نیست، چرخه آفرینش تحت هدایت خدایی قادر، حی، رزاق و حکیم اداره می شود و این امر در آیه "أَلَیْسَ اللَّهُ بکَافٍ عَبْدَهُ" به خوبی نمایان است، وقتی این باور در عمق جان انسان رسوخ کند، بن بست معرفتی معنا ندارد.

وی با بیان اینکه امیرالمؤمنین علی (ع) در یکی از درخشان ترین بیانات توحیدی در نهج البلاغه به ما می آموزند که امید، عین توکل است، تصریح کرد: تأکید شریعت بر امیدواری از آن جهت است که امید، موتور محرک اراده و کارخانه تولید انرژی حیاتی انسان است، در روایتی نبوی که عامه و خاصه نقل کرده اند، رسول گرامی اسلام (ص) فرمودند "الأَمَلُ رَحمَةٌ لِأُمَّتِی، وَلَو لا الأَمَلُ ما رَضِعَت والِدَةٌ وَلَدَها، وَلا غَرَسَ غارِسٌ شَجَراً" یعنی امید برای امت من رحمت است، اگر امید نبود، مادری به نوزادش شیر نمی داد و باغبانی نهالی نمی کاشت.

بیگی توضیح داد: پیامبر گرامی (ص) تولید، تربیت، رویش، زراعت، استمرار نسل و بقای تمدن را تماماً معلول امید معرفی می کنند، جامعه ای که امید را از دست بدهد، دچار قبض و مرگ تدریجی می شود، لذا در منطق ما، امید داشتن یک تفنن روحی نیست، بلکه یک وظیفه تکلیفی و توحیدی است.

این کارشناس مذهبی تاکید کرد: قطعا امید یک پیشران کلان تمدنی و اجتماعی است، اگر تاریخ انبیاء را در قرآن بررسی کنید، هیچ پیامبری به عنوان یک فرد منزوی مبعوث نشد، انبیاء آمدند تا اقامه قسط کنند، همچنین اقامه قسط و برپایی عدالت بدون بسیج عمومی و حرکت اجتماعی ناممکن است و حرکت اجتماعی نیازمند افق روشن است، جامعه ای که در تاریکی یأس دست و پا می زند، توان جهش و تولید ندارد.

وی با اشاره به آیه "وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ"، توضیح داد: در جامعه شناسی دینی، امید اجتماعی روح انسجام ملی و تاب آوری جمعی است، قرآن کریم چشم انداز تاریخ را با یک گزاره قطعیِ امیدبخش گره می زند، همچنین در آیه 105 سوره انبیاء می فرماید، "أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادیَ الصَّالِحُونَ"، این آیات، دکترین مهدویت و پایان تاریخ را به عنوان یک کلان پروژه امیدآفرین به جامعه پمپاژ می کنند، امتی که معتقد است فرجام زمین برای صالحان و مستضعفان است و باطل جولانی مقطعی دارد، هرگز در فراز و نشیب های اقتصادی، تهدیدهای نظامی و تکانه های بین المللی متوقف نمی شود. این امید، اختراع و ابتکار می آفریند، اقتصاد مقاومتی تولید می کند و سد تحریم ها و فشارهای خارجی را در هم می شکند.

بیگی در خصوص اینکه برخی منتقدان و افراد می گویند ترویج امید به آینده، نوعی مسکن و تخدیر است که انسان را از واقعیت های تلخ و عینی جامعه دور می کند، اظهار کرد: این مغالطه ناشی از خلط دو مفهوم متمایز رجاء صادق در برابر تمنّی کاذب و غُرور است، اتفاقاً در قرآن کریم و نهج البلاغه صریح ترین و گزنده ترین حملات را به آرزواندیشی متوهمانه و امیدهای واهی دارند، همچنین امام علی (ع) می فرمایند "الأَمَانِیُّ بضَائِعُ النَّوْکَی" یعنی آرزوهای خیالی و بدون پشتوانه، سرمایه نادانان و احمقان است و یا در جای دیگر می فرمایند "لَا تَکُنْ مِمَّنْ یَرْجُو الآخِرَةَ بغَیْرِ عَمَلٍ"، به معنای اینکه از کسانی مباش که رستگاری را بدون رنج و عمل طلب می کنند.

این کارشناس مذهبی با اشاره به آیه" فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا، إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا"،گفت: امید دینی، چشم بستن بر کاستی ها نیست، بلکه دیدن سنت های الهی در بطن بحران هاست، عالمان ادب و تفسیر تصریح کرده اند که حرف «مَعَ» دلالت بر معیّت و همراهی دارد، نه تأخیر، یعنی آسانی و گشایش، در دل خود سختی پیچیده شده است، نه اینکه سال ها بعد بیاید، کسی که واقعیت گراست، هم «عُسر» را می بینید و هم به قانون قطعی زایش «یُسر» از دل آن باور دارد.

وی تاکید کرد: امید اسلامی انسان را خلع سلاح و بی حس نمی کند، بلکه به او جرأت اصلاحگری، بازتولید ساختارها و مبارزه با معضلات را می دهد، مخدر آن چیزی است که غرب گرایی یا مکاتب مادی ترویج می کنند و این به معنای بی هویتی و پوچ گرایی در برابر تلاطم ها است.

بیگی توضیح داد: امروز نبرد، نبرد روایت ها است، رسانه نباید مقهور الگوریتم شبکه های زرد و خبرهای جنجالی ناامیدکننده شود، رسانه ها موظف اند الگوهای موفق جوانان، شرکت های دانش بنیان، ایثارگری های خاموش جهادگران و ظرفیت های سرزمینی را هنرمندانه و بدون شعارزدگی به تصویر بکشند.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: معتقدم بالاترین امیدآفرینی مسئولان در گرو صداقت، دوندگی بی وقفه و کارآمدی عینی است، حرف درمانی امید نمی آورد، وقتی مردم ببینند یک مسئول در کنار آن ها در میدان است، مبارزه با فساد تعارف ندارد و گرهی از کار سفره و اشتغال باز می شود، خود به خود امید به جامعه برمی گردد، امیرالمؤمنین (ع) به مالک اشتر فرمود هیچ سرمایه ای برای والی بالاتر از اصلاح رابطه با توده های مردم با نشان دادن خیرخواهی و عدالت عملی نیست.

بیگی با اشاره به ارتباطی میان امید به آینده با مشارکت مردم در حل ابرچالش های جامعه، توضیح داد: ارتباط این دو، ارتباط علت و معلول تام است. هیچ انسانی برای پروژه ای که فرجام آن را شکست می داند، حتی یک قدم برنمی دارد و مشارکت زمانی اتفاق می افتد که مردم حس کنند، حرکت آن ها اثرگذار است، افق روبه رو ارزش هزینه دادن دارد.

وی با اشاره به حضور مردم در جنگ تحمیلی هشت ساله، ادامه داد: همین امید متکی بر ایمان بود که امام راحل (ره) در کالبد جامعه دمید، باوری که می گفت ما پیروزیم و شکست معنا ندارد، امروز هم در عرصه جهاد تبیین، فرزندآوری، مشارکت های سیاسی و پروژه های خیریه و عام المنفعه، تا افق روشن تبیین نشود، توده ها به میدان نمی آیند، مشارکت مردمی میوه مستقیم درخت امید است، اگر این درخت بخشکد، انفعال و بی تفاوتی اجتماعی همه گیر خواهد شد.

بیگی با اشاره به اینکه به هیچ وجه توصیه دین صرفاً یک صبوری منفعلانه نیست، اسلام دین حرکت و ابتکار است، بسته راهبردی اسلام برای جوان درگیر دغدغه های معیشتی چند سرفصل روشن دارد، متأسفانه برخی فکر می کنند روزی فقط از مجاری کارمندی یا محاسبات دو دو تا چهار تای مادی می گذرد، قرآن اصل رزاقیت را فراتر از محاسبات خشک ریاضی تبیین می کند.

وی افزود: تقوا یعنی تلاش پاک، تخصص و اجتناب از معصیت، اگر این محقق شد، «مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِب» سازوکارهایی باز می کند که در محاسبه انسان نمی گنجید، همچنین امام صادق (ع) عرق کارگر و تلاشگر را معادل خون شهید در راه خدا می دانند و از جوانی که بنشیند و فقط گلایه کند بیزارند، جوانی که خود را مجهز به مهارت، خلاقیت، فناوری روز و پشتکار کند، طبق وعده قطعی تکوین، زمین برای او روزی تولید خواهد کرد.

وی افزود: ازدواج عامل وسعت رزق است نه تنگی معیشت، اسلام به جوانی که از ترس فقر ازدواج نمی کند نهیب می زند، در سوره نور آیه 32 می فرماید "إِنْ یَکُونُوا فُقَرَاءَ یُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه"، پیامبر (ص) فرمودند کسی که از ترس فقر تن به سنت ازدواج ندهد، به خدا گمان بد برده است. برکتِ پس از تأهل یک واقعیت مجرّب است که در هندسه رزق تعبیه شده است، اسلام کار جمعی و پیوندهای برادری را تشویق می کند، جوانان به جای انزوا، باید در قالب تعاونی ها، گروه های نوآور و کارهای تیمی شبکه سازی کنند تا هزینه ها کاهش و بهره وری بالا برود.

بیگی تصریح کرد: تاریخ قرآن و اسلام سراسر درس است، اما سه تابلوی درخشان وجود دارد که دقیقاً نسخه درد امروز ما است، مدینه از جمیع جهات در محاصره کامل نظامی 10 هزار نفر از مشرکان و یهودیان قرار گرفت، از داخل خطر خیانت بنی قریظه بود، قحطی و سرمای استخوان سوز و گرسنگی حاکم بود به طوری که پیامبر سنگ به شکم بسته بودند، قرآن کریم ترس منافقان را این طور تصویر می کند، وَ آیه "إِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ باللَّهِ الظُّنُونَا" به معنای اینکه چشم ها خیره شد و جان ها به گلو رسید، منافقان تمسخر می کردند و می گفتند محمد به ما وعده گنج های خسرو و قیصر را می دهد، اما ما جرأت نداریم برای قضای حاجت بیرون برویم اما در همین اوج فشار، پیامبر کلنگ را بر سنگ زدند و در میان جرقه های آتش فرمودند "الله اکبر! کاخ های کسری و روم و یمن فتح خواهد شد" مؤمنان راستین وقتی احزاب کفر را دیدند، متزلزل نشدند بلکه گفتند "هَٰذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَانًا وَتَسْلِیمًا"، نتیجه آن امید چه شد؟ طوفان شن آمد، سپاه دشمن از هم پاشید و ورق تاریخ برگشت.

وی با اشاره به ماجرای بن بست ظاهری بنی اسرائیل در برابر بحر احمر، گفت: سپاه جرار و تا دندان مسلح فرعون از پشت سر می آمد و در روبه رو دریای نیل موج می زد.

بیگی توضیح داد: امروز نبرد، نبرد روایت ها است، رسانه نباید مقهور الگوریتمِ شبکه های زرد و خبرهای جنجالیِ ناامیدکننده شود، رسانه ها موظف اند الگوهای موفق جوانان، شرکت های دانش بنیان، ایثارگری های خاموش جهادگران و ظرفیت های سرزمینی را هنرمندانه و بدون شعارزدگی به تصویر بکشند.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: معتقدم بالاترین امیدآفرینی مسئولان در گرو صداقت، دوندگیِ بی وقفه و کارآمدی عینی است، حرف درمانی امید نمی آورد، وقتی مردم ببینند یک مسئول در کنار آن ها در میدان است، مبارزه با فساد تعارف ندارد و گرهی از کار سفره و اشتغال باز می شود، خودبه خود امید به جامعه برمی گردد. امیرالمؤمنین (ع) به مالک اشتر فرمود هیچ سرمایه ای برای والی بالاتر از اصلاح رابطه با توده های مردم با نشان دادن خیرخواهی و عدالت عملی نیست.

بیگی با اشاره به ارتباطی میان امید به آینده با مشارکت مردم در حل ابرچالش های جامعه، توضیح داد: ارتباط این دو، ارتباط علت و معلول تام است. هیچ انسانی برای پروژه ای که فرجام آن را شکست می داند، حتی یک قدم برنمی دارد. مشارکت زمانی اتفاق می افتد که مردم حس کنند، حرکت آن ها اثرگذار است، افق روبه رو ارزش هزینه دادن دارد.

وی با اشاره به حضور مردم در جنگ تحمیلی هشت ساله، ادامه داد: همین امید متکی بر ایمان بود که امام راحل (ره) در کالبد جامعه دمید، باوری که می گفت ما پیروزیم و شکست معنا ندارد، امروز هم در عرصه جهاد تبیین، فرزندآوری، مشارکت های سیاسی و پروژه های خیریه و عام المنفعه، تا افق روشن تبیین نشود، توده ها به میدان نمی آیند، مشارکت مردمی میوه مستقیم درخت امید است؛ اگر این درخت بخشکد، انفعال و بی تفاوتی اجتماعی همه گیر خواهد شد.

بیگی با اشاره به اینکه به هیچ وجه توصیه دین صرفاً یک صبوری منفعلانه نیست، اسلام دین حرکت و ابتکار است. بسته راهبردی اسلام برای جوان درگیر دغدغه های معیشتی چند سرفصل روشن دارد، متأسفانه برخی فکر می کنند روزی فقط از مجاری کارمندی یا محاسبات دو دو تا چهار تای مادی می گذرد. قرآن اصل رزاقیت را فراتر از محاسبات خشک ریاضی تبیین می کند

وی افزود: تقوا یعنی تلاش پاک، تخصص و اجتناب از معصیت، اگر این محقق شد، "مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِب" سازوکارهایی باز می کند که در محاسبه انسان نمی گنجید، همچنین امام صادق (ع) عرقِ کارگر و تلاشگر را معادل خون شهید در راه خدا می دانند و از جوانی که بنشیند و فقط گلایه کند بیزارند. جوانی که خود را مجهز به مهارت، خلاقیت، فناوری روز و پشتکار کند، طبق وعده قطعی تکوین، زمین برای او روزی تولید خواهد کرد.

وی افزود: ازدواج عامل وسعت رزق نه تنگی معیشت، اسلام به جوانی که از ترس فقر ازدواج نمی کند نهیب می زند و در سوره نور آیه 32 می فرماید "إِنْ یَکُونُوا فُقَرَاءَ یُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه"، پیامبر (ص) فرمودند کسی که از ترس فقر تن به سنت ازدواج ندهد، به خدا گمان بد برده است. برکتِ پس از تأهل یک واقعیت مجرّب است که در هندسه رزق تعبیه شده است، اسلام کار جمعی و پیوندهای برادری را تشویق می کند، جوانان به جای انزوا، باید در قالب تعاونی ها، گروه های نوآور و کارهای تیمی شبکه سازی کنند تا هزینه ها کاهش و بهره وری بالا برود.

بیگی تصریح کرد: تاریخ قرآن و اسلام سراسر درس است، اما سه تابلوی درخشان وجود دارد که دقیقاً نسخه درد امروز ما است، مدینه از جمیع جهات در محاصره کامل نظامی ده هزار نفر از مشرکان و یهودیان قرار گرفت، از داخل خطر خیانت بنی قریظه بود، قحطی و سرمای استخوان سوز و گرسنگی حاکم بود به طوری که پیامبر سنگ به شکم بسته بودند. قرآن ترس منافقان را این طور تصویر می کند، وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ باللَّهِ الظُّنُونَا به معنای اینکه چشم ها خیره شد و جان ها به گلو رسید، منافقان تمسخر می کردند و می گفتند محمد به ما وعده گنج های خسرو و قیصر را می دهد اما ما جرأت نداریم برای قضای حاجت بیرون برویم اما در همین اوج فشار، پیامبر کلنگ را بر سنگ زدند و در میان جرقه های آتش فرمودند: «الله اکبر! کاخ های کسری و روم و یمن فتح خواهد شد»، مؤمنان راستین وقتی احزاب کفر را دیدند، متزلزل نشدند بلکه گفتند "هَٰذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِیمَانًا وَتَسْلِیمًا"، نتیجه آن امید چه شد؟ طوفان شن آمد، سپاه دشمن از هم پاشید و ورق تاریخ برگشت.

وی با اشاره به ماجرای بن بست ظاهری بنی اسرائیل در برابر بحر احمر، گفت: سپاه جرار و تا دندان مسلح فرعون از پشت سر می آمد و در روبه رو دریای نیل موج می زد.

بیگی با اشاره  به حکم القای ناامیدی و سیاه نمایی در فضای جامعه از منظر احکام و آموزه های دینی،ادامه داد: ناامیدی در لسان شریعت در دو بعد فردی و اجتماعی بررسی می شود،در ساحت فردی، «یأس از روح الله» و «قنوط از رحمت» طبق نصوص قطعی فریقین از اکابرِ گناهان کبیره است و گناهی هم تراز کفر و شرک محسوب می شود، زیرا انسان مأیوس، در واقع صفات علیای حق تعالی مثل رحمت، علم، قدرت و رزاقیت را زیر سؤال برده است، اما در ساحت اجتماعی، پمپاژ یأس در فقه قرآن تحت عنوان «اِرجاف» جرم انگاری شده است، خداوند در سوره احزاب می فرماید، "لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذینَ فِی قُلُوبهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِی الْمَدینَةِ لَنُغْرِیَنَّکَ بهِمْ ثُمَّ لَا یُجَاوِرُونَکَ فِیهَا إِلَّا قَلِیلًا، مَلْعُونِینَ".

این کارشناس مذهبی با اشاره به تعریف مُرجِف، گفت: این فرد کسی است که با شایعه سازی، بزرگ نمایی نواقص، ضریب دادن به نقاط ضعف و پوشاندن دستاوردها، در دل مؤمنان تزلزل روانی و هراس جمعی ایجاد می کند، قرآن با شدیدترین لحن مفسدانِ امنیت روانی جامعه را تهدید به طرد و برخورد قاطع کرده است، ترویج یأس در جامعه، مصداق بارز ضربه به جبهه حق و بازی در پازل عملیات روانی ابلیس است.

وی تصریح کرد: شگرد محوری ابلیس، فوبیاسازی اقتصادی و ترساندن از آینده است، شیطان مدام در گوش انسان نجوا می کند "اگر انفاق کنی فقیر می شوی"، "اگر ازدواج کنی از پس مخارج برنمی آیی"، "اگر پای ارزش ها بایستی منزوی می شوی"، "کشورت هیچ آینده ای ندارد"، برای اینکه در گام دوم، "یَأْمُرُکُمْ بالْفَحْشَاءِ" رخ دهد، یعنی انسان وقتی از آینده ترسید و مأیوس شد، برای حفظ بقای خود به هر پستی، رشوه، کم فروشی، احتکار، تن دادن به ذلت و گناهان فردی و اجتماعی تن در می دهد. ریشه بخش زیادی از مفاسد اقتصادی و آسیب های اجتماعی، همین ترس از فقر و یأس از فضل خداست، در طرف مقابل، نسخه وحیانی در آیه  وَاللَّهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا نمایان است، خداوند وعده پوشش کاستی ها و فزونی نعمت می دهد. این تقابل، تقابل دو اردوگاه در اندیشه انسان است که شامل  اردوگاهِ اضطراب شیطانی و اردوگاهِ سکینه رحمانی می شود .

بیگی با اشاره به مرز باریک میان نقد منصفانه و مطالبه گری نسبت به آسیب ها با تولید یأس و سیاه نمایی، ادامه داد: این یک پرسش بسیار دقیق و فنی است. ما به هیچ عنوان مدافع کتمان عیوب یا توجیه ناکارآمدی ها نیستیم، شریعت ما شریعت امر به معروف و نهی از منکر و نصیحت لائمه المسلمین است، اما نقد اسلامی با لجن پراکنی تفاوت ماهوی دار، نیت و غایت نقد (اصلاح در برابر تخریب): شعار پیامبر مصلح، حضرت شعیب (ع)، این بود، "إِنْ أُرِیدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِیقِی إِلَّا باللَّهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ"، نقد صادقانه، به دنبال علاج درد است، ولی سیاه نمایی، به دنبال اثباتِ بی درمان بودن بیمار است.

این کارشناس مذهبی افزود: اگر کسی پنج کاستی کشور یا منطقه را می شمارد، باید به پنج پیشرفت، پتانسیل بومی و جوانِ پای کار هم اشاره کند، انعکاس صرفِ نیمه خالی لیوان، خیانت به انگیزه عمومی است، مسئله شناسی به جای هوچی گری: نقد درست همراه با ارائه راهکار است، اما جریان های مأیوس کننده فقط درد را فریاد می زنند و جامعه را به بن بست می رسانند تا بگویند «هیچ راهی جز تسلیم یا فرار وجود ندارد». مرز نقد و تخریب در همین جاست، نقد، امید به توانستن را تقویت می کند تا مشکل حل شود، سیاه نمایی، امکان حل شدن را از ریشه انکار می کند.

بیگی با اشاره سهم و وظیفه مشخص ارکان چهارگانه (خانواده، نهاد روحانیت، رسانه ها و کارگزاران حاکمیتی) برای قویت پایدار امید اجتماعی، اظهار کرد: هر یک از این اضلاع مأموریتی تفکیک ناپذیر در این جبهه دارند، نهاد خانواده اولین خاکریز است. پدر و مادر نباید فشارهای بیرونی، التهابات معیشتی و اخبار تلخ فضای مجازی را سر سفره عاطفی خانواده بیاورند. خانه باید حرمِ سکینه و القای عزت نفس و توکل به فرزندان باش، اگر نسلی در اتمسفر یأسِ خانوادگی قد بکشد، فردا در هیچ عرصه ای فداکاری نخواهد کرد.

وی توضیح داد: روحانیت نباید فقط متکلم وحده در منابر سنتی باشد. امروز حضور میدانی در کنار مردم، شنیدن دردهای نسل جوان بدون گارد، واسطه گری خیر برای حل گره های معیشتی و تبیین عقلانی و اقناعی معارف دین در مدارس و مساجد وظیفه است. روحانیت باید پیشتاز در بن بست شکنی باشد، همان گونه که در سیره علمای سلف و انبیای الهی بوده است.

بنی اسرائیل فریاد ناامیدی سر دادند، إِنَّا لَمُدْرَکُونَ، کار ما تمام شد و به چنگ فرعونیان افتادی، اما منطق رهبر الهی، حضرت موسی (ع) چه بود؟ با آرامش و توحیدی تزلزل ناپذیر فرمود، قَالَ کَلَّا ۖ إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدینِ یعنی هرگز چنین نیست، پروردگار من همواره با من است و مرا راهبری خواهد کرد، به محض اینکه موسی تسلیم یأس نشد، فرمان غیبی صادر شد که عصا را بر دریا بزن و دریا برای نجات مؤمنان شکافته شد.

وی توضیح داد: پیامبری که تحت تعقیب مشرکان است و شبانه از مکه خارج شده، در حین خروج وقتی با حزن به شهر خود می نگرد، آیه نازل می شود "إِنَّ الَّذی فَرَضَ عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لَرَّادُّکَ إِلَیٰ مَعَادٍ" آن خدایی که قرآن را بر تو واجب ساخت، تو را با نصرت و شکوه به این دیار باز خواهد گرداند، هشت سال بعد، پیامبر بدون ریخته شدن خونی، در کسوت فاتح مکه به زادگاه خود بازگشت.

بیگی در پایان گفت: پیام این وقایع برای امروز ملت ما و به ویژه نسل جوان این است، تا زمانی که رشته ارتباط جامعه با قدرت نامتناهی خداوند و سنت های پیروزی بخش او متصل باشد و دست از کار و مجاهدت نکشد، هیچ بن بستی پایدار نخواهد بود و تاریک ترین ساعات شب، دقیقاً نزدیک ترین لحظات به دمیدن فجر صادق است.

انتهای پیام